No, i się odbyła: pierwsza chyba w Polsce konferencja z "Web 2.0" w nazwie. Program, a niedługo pewnie też fotoreportaż i podcast, tutaj. Poza tym, co tam opisane, odbyły się premiery trzech serwisów: trendomierz.pl/trendomierz.net, biznes.net, wiadomosci24.pl i zapowiedź streemo.pl, polskiego odpowiednika youtube.

Nie dotrzymałem do końca całości, ale zdecydowanie warto było zobaczyć prezentację Artura Gortycha z artegence na temat filmweb.pl i tworzenia społeczności internetowych – zrobiłem w jej trakcie więcej notatek niż podczas całej reszty konferencji. Świetna okazała się też prelekcja Piotra Szostaka z Comtica (współzałożyciela 4fun.tv i, jak rozumiem, człowieka współodpowiedzialnego za wyjątkowo koszmarne reklamy "nie bawisz się - nie żyjesz") o programach korzystających wykorzystujących telewizję, internet i telefony komórkowe.

Do pominięcia była prezentacja Michała Kowalewskiego z Intela, teoretycznie mająca wytłumaczyć dlaczego "Web 2.0" nie jest powtórzeniem "dotcom boom" z lat '90, w praktyce sprowadzająca się do ogólników (użytkownicy mają głos, popularne zrobiły się łącza szerokopasmowe) znanych każdemu, kto chociaż trochę orientuje się w tym co się działo w Internecie w czasie ostatnich kilku lat, co w tym przypadku oznaczało 100% publiczności.

Bogdan Wiśniewski z MCI Management opowiedział o "Web 2.0" widzianym z punktu widzenia inwestorów i użytkowników biznesowych. Co ważne: obecne rozwiązania wykorzystywane przez firmy (np. email) okazują się zbyt trudne w użyciu, nie nadają się do tworzenia treści przez wiele osób. W firmach stopniowo pojawia się coraz więcej ludzi przyzwyczajonych do wiki, prostych stron www, wygodnych interfejsów tworzonych od początku z myślą o współpracy. Dzięki tym ludziom biznes stopniowo przesiada się na rozwiązania "web 2.0" – wiki, salesforce.com.

Zbigniew Braniecki pofatygował się z Kaliforni, żeby opowiedzieć o różnicy między "web 1.0" a "web 2.0" z punktu widzenia użytkownika. Fragmentami znowu ogólniki, ale duża część prezentacji była ciekawa:

• ważna jest dostępność (accessibility) stron www, także z punktu widzenia osób pełnosprawnych ale próbujących dostać się do danych za pośrednictwem mniej popularnych urządzeń lub programów, na przykład biznesmena z komórką,
• modele biznesowe – firefox, flock zarabiają na umowach z google, yahoo, innymi firmami,
• o definicji web 2.0 – nie dorobiliśmy się jej jeszcze, bo proces powstawania tego tworu jeszcze się nie zakończył.

Organizacyjnie było różnie; zainteresowanie konferencją było tak duże, że część osób siedziała na korytarzu na doniesionych w ostatniej chwili krzesłach. Sala niezbyt dobrze nadaje się do tego rodzaju imprez – ekran był zbyt nisko umieszczony, przez co duża część publiczności miała problemy z zobaczeniem dolnych 20% slajdów. Problemy ze sprzętem i krzesłami opóźniły start całości o ponad pół godziny.

Trudności aklimatyzacyjne mogła sprawiać używana terminologia – ja wiem, że zajmuję się dziedziną masowo importującą słownictwo z języka angielskiego, ale jakoś nie mogę się przyzwyczaić do prowajderowania kontentu na sajtach. Twórcy. Treść. Zawartość. Dane. Nie kontent.

Skrót, podsumowania i dodatkowe informacje na blogach web20.pl, antyweb.pl.

Aktualizacja:  dokładniejsza relacja tutaj, załapałem się nawet na zdjęcie