Osborne Computer Corporation
Do niedawna byłem przekonany, że pierwszym przenośnym komputerem był Compaq Portable. Myliłem się. Nieco wcześniej, w 1981 roku, w sprzedaży pojawił się Osborne (nazwę później zmieniono na Osborne I).
Procesor Z80, 64 kilobajty pamięci RAM, dwie stacje dysków (na dyskietki mieszczące 92kb) pięciocalowy wyświetlacz, wszystko razem z klawiaturą zapakowane jak maszyna do szycia i ważące nieco ponad 12kg. Ówczesny odpowiednik Sony Vaio, zarówno pod względem użyteczności, jak i współczynnika chciałbymtomieciości.
Niesamowita jest zmiana pojęcia przenośności, jaka nastąpiła od momentu wprowadzenia tego komputera. Znacznie bardziej fascynująca jest jednak historia Osborne Computer Corporation – firmy, która go wyprodukowała: trzy lata wystarczyły jej do tego, żeby od momentu założenia przez Adama Osborne wspiąć się na szczyt i z hukiem wrócić.
Osborne I stał się hitem z dnia na dzień, głównie dzięki temu, że dołączono do niego komplet oprogramowania pozwalającego na zrobienie praktycznie wszystkiego, do czego komputer mógł być przydatny: pisania tekstów (WordStar), obliczeń (SuperCalc) i programowania (dwie wersje Basica). Po raz pierwszy ktoś wykorzystał w ten sposób spostrzeżenie, że jeśli chodzi o namawianie potencjalnych klientów do zakupu, aplikacje są znacznie bardziej przekonujące niż dane techniczne sprzętu. Jeśli do tego dodać bardzo niską cenę (Osborne I kosztował $1795, a samo oprogramowanie było warte $1500) i wygodę (był to pierwszy komputer zaprojektowany z myślą o tym, żeby mieścił się pod siedzeniem w samolocie), nie jest dziwne że w czasie pierwszych 8 miesięcy OCC zbierało zamówienia na pięc razy więcej komputerów niż było w stanie wyprodukować. A później zaczęły się kłopoty.
Po pierwsze, w tym samym roku co Osborne I zadebiutował IBM PC. Teraz wiadomo, że wyparł praktycznie wszystko co nie było z nim kompatybilne, z wyjątkiem sprzętu ze znaczkiem jabłka. Po drugie, OCC rozrastało się znacznie szybciej niż potrafiło, co odbiło się niekorzystnie na jakości sprzętu. Po trzecie, bardzo szybko pojawiła się konkurencja (Kaypro i właśnie Compaq Portable), której udało się ominąć część wad Osborne I, takich jak mały ekran i usterki.
Gwoździem do trumny okazało się wprowadzenie konkurencji dla własnego produktu. W 1983 Adam Osborne ogłosił plany wyprodukowania modelu Executive. Teoretycznie był skierowany do nieco innej grupy klientów (miał być o ponad $500 droższy), ale ta różnica okazała się mało znacząca: większość sklepów natychmiast, na długo przed wprowadzeniem nowego modelu, wycofała swoje zamówienia na Osborne I. Nie pomogły już drastyczne obniżki cen. W tym czasie OCC prowadziło już prace nad komputerem zgodnym z IBM PC, ale nie zdążyła już ich dokończyć.
Bardzo ciekawe strony:
- http://www.atarimagazines.com/creative/v10n3/24_Osborne_Comptuer_Corporat.php,
- http://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Osborne
- http://oldcomputers.net/osborne.html
O autorze: nazywam się Marcin Kaszyński i od ponad 10 lat zajmuję się tworzeniem oprogramowania, od projektowania przez programowanie do zarządzania projektami włącznie. Prowadzę warsztaty Django, będące szybkim i łatwym sposobem na poznanie tego środowiska i rozpoczęcie pracy z pełnym wykorzystaniem jego możliwości.
